Sen Hiç Ateşböceği Gördün Mü?
Feridun Düzağaç acı için biçilmiş kaftandır.
merhababeninsan:

Hayal kırıklığı gibi, aşk gibi.

merhababeninsan:

Hayal kırıklığı gibi, aşk gibi.

“Saçların değişmiş, gülüşün aynı..”
yine rb :D

yine rb :D

Hayal kuruyoruz.
Yıkıyoruz, yenisini kuruyoruz.
Sonra bir daha aynı zırvalıklar.
Bu döngü hep devam ediyor.
Sonra günün birinde arkana dönüp bakıyorsun ki, hep yalnız kalmışsın.
Yalnız bırakılmışsın.
Ne için? Kim için?
Nelerden vazgeçmişsin?
Topluyorsun. Çıkarıyorsun.
Ama bir tane ‘sen’ yapmıyor.
Inancını yitiriyorsun. En çok o koyuyor.
Plastik top peşinde saatlerce koşan çocuklardık lan. Patlayınca eve gider gizliden ağlardık. Büyüdük güya. Adam olduk. Adam oldukça beceremedik çocuk kalmayı. Şimdi kendimize sığınacak limanlar arıyoruz.
Medet umuyoruz. Umuyoruz.
Cümle içinde umuyoruz.
Haykırarak umuyoruz.
Türkü söyleyerek ve şiir okuyarak.
Günler gidiyor.
Aylar gidiyor.
Zaman gidiyor.
Umay Umay. (via saykodelikdesik)